Skip to content

2. Bölüm: Yeni bir duruş, yeni dokunuş..

31 Ocak 2011

>>>Secret feat. Baek Chan of 8eight – Do Better! |||

Otobanda son hızla giden BMW Z4’ün sürücüsünün acelesi var gibiydi. Merak yavaş yavaş içini kemirmeye başlarken, normalde yakın olan ajansın yolu W’ya çok uzakmış gibi geliyordu. Direksiyonun başında “Kim olabilir benim dengim?” diye söyleniyordu. Dişiyle, tırnağıyla, bir o kadar da vücuduyla tepe noktasına ulaşmıştı. Neden telefonda konuştuğu bir kızın sözlerine bu kadar takmıştı? Aslında W’nun birileriyle eşit olmasına kafayı takması gibi bir durumu pek yoktur. O, sadece ve sadece bir kişi ile eşit olmak istemiyordu. Ve içindeki küçük piç, sürekli onun adını sayıklayıp duruyordu.

***

Kampüsün doğu bahçesinde Samsung dizüstü bilgisayarı kucağında, dünden beri en az 50 kez bakmış olduğu profile bakıyordu Ga In. F5’e her bastığında görmüş olduğu fotoğrafların başkasına ait olmasını diliyordu. Nasıl olurda Ewon bir eskort ajansında çalışabilir mi? Derslerde aldığı uykularının acısını geceleri başka başka insanların yanında çıkarıyordu demek. Şaşkınlığını gizleyemiyordu, ama bir yandan da hak veriyordu. Bu kadar güzel bir yüz için uygun bir meslek! Eminim derecesi de iyidir diye düşündüğü sırada ziyaretine Mi Na geldi.

“Güzelimiz neye gülüyor acaba? En yakın arkadaşıyla paylaşabilir mi?

Mi Na’nın sesini duyan Ga In hemen bilgisayarının ekranını kapadı ve en usta olduğu yola başvurdu: Yalana!

“Geçen ders hoca sınıfta sevmediğim bir çocuğa soru sordu. Bilemeyince de feci parladı. Aklıma geldikçe gülüyorum. Bu arada hoş geldin M, hangi rüzgâr attı seni kampüsün bu tarafına?”

Mi Na Arkadaşının yanına bağdaş kurup gerindikten sonra “Rutin gezimi yapıyorum. Biliyorsun finaller yaklaşıyor. Böyle rahat rahat yürüme olaylarımız olmayacak artık”

Mi Na finalden bahsedince Ga In’in yüzü ekşidi. “Hey, limon oldun yine! Merak etme, her zaman geçmedin mi?”

Ga In beni ne kadar iyi tanıyor diye düşündükten sonra “Sınavlardan nefret ediyorum. Sorun çalışıp çalışmamak değil. Öğrencilerin bilgilerinin sınavla ölçülmesine karşıyım ben. İsyanım buna”

“İsyankar arkadaşım benim! Tek kişilik eylemlerine uzun bir ara vermiştim. Finalleri kaldırın yazılı pankartların il sınırına girdi, yakındır dersek doğru mu demiş oluruz?”

Bu lafına Ga In sesli bir kahkaha attıktan sonra “Eylemlerin bitmeyecek biliyordun. Burası özgür bir ülke. Gerekirse tek başıma yumurta atarım. Sesimi duyurdum, duyurmaya da devam edeceğim!”

Mi Na terini soğutmamak için ayağa kalktı ve arkadaşına dönüp “Tek kişilik filarmoni orkestram benim. Seni seninle bırakıp, yürüyüşümü bitirmeye gidiyorum”

“Bitir bitir. Ben de münazara ile ilgili son rötuşları yapacağım. Biliyorsun, yarın büyük gün” Ga In içinden ise asıl büyük gün 2 gün sonra olan senin doğum günün Mi Na diye geçirdi.

“Ah, haklısın. Sonunda Lee ile tanışacağım. Görüşürüz limon”

Mi Na sakura ağaçlarının altına doğru ilerlerken Ga In bağırarak eklemeden duramadı: “Ve uyuyan yakışıklıyla da”

Daha sonra bilgisayarının ekranını açtı ve son kez üzeri simli, yarı çıplak Ewon’a bakıp iç geçirdi.

***

Geç kaldım, geç kaldım. Kesecek beni!!!

Tae Sub klasik geç kalmalarından birini daha yaşıyordu. Aradaki ufacık fark ise, bu sefer beklettiği kişi sınıfı değil, Ewon’un kendisiydi. Sınıfta daha önce doğru düzgün muhabbetleri olmadığı için, Tae Sub, Ewon’un nasıl bir tepki vereceğini kestiremiyordu. Saat ikide merkez bahçedeki masaların orada buluşuyoruz diye, kimseye sormadan mesaj atmıştı Ewon. Tae Sub acaba numaramı nasıl buldu diye bile düşünmemişti. Şimdi saat ikiyi çeyrek geçiyordu ve giriş kapısını daha yeni görüyordu.

“Belki bir yerlerde yine uyuyup kalmıştır. Bu sayede ben erken varırım, olay da çıkmaz” diye düşünürken önündeki masada elinde bir tomar kağıtla Ewon’u otururken gördüğünde “Şimdi sıçtık” dedi. Nefes nefese kalmıştı, soluklanması gerekiyordu. Çantasının kenar gözündeki pet şişeyi tam kafaya dikecekken Ewon’un kendisine dik dik baktığını gördü. Yutkunma sesi uzaklardan bile duyulmuş olabilirdi. Gözlerini avına dikmiş bir panter edasıyla bakıyor, kızgınlığı her halinden belli oluyordu. Tae Sub hep Ewon’u sağı solu belli olmayan bir çocuk olarak görmüştü. Geçen haftaki ani çıkışıyla da bu teorisini kanıtlamıştı. Ewon’un işaret parmağı kalktı, Tae Sub’a gel gel, hayatına bay bay edasıyla hareket etti. Suyunu içmediği halde boğazının kuruluğunu unutan Tae Sub, masanın yanında gidip oturdu. Hemen söze başlaması gerekiyordu.

“Ben.. be..”

“Şişt şişt şişt.. Gereksiz yere kafa şişiren mazeretler dinlemek istemiyorum!”

Tae Sub ne diyeceğini bilemedi. Hiç geç kalmamış gibi dokümanlarını çıkarıp çalışmaya mı başlamalıydı? Yoksa en azından geç kaldığı için bir özür mü dilemeliydi. İkinci şık daha makuldü ve bir kez daha açtı ağzını.

>>>Bois – Scar ||| — (Ana şarkı)

“Geç kaldığım için özür dilerim!” Çok hızlı söylemişti. Laflarını yine ağzına tıkayacağından şüphelenmişti. Bir kez daha boğazının kuruduğunu hissetti, çantasının yan gözüne yine elini daldırdı. Bu sefer pet şişeyi yerinde bulamadı. Her şey hızlıca geliştiği için yerine koyamamış, şişeyi yere düşürmüştü. Etrafında bakınırken Ewon, Tae Sub’un kafasından tuttu, saat dokuz yönüne çevirdi. Şişe oradaydı. Tae Sub alıp çöpe attıktan sonra masaya geri döndüğünde açılmamış bir pet şişe gördü. Ewon’a baktı, ama onu harıl harıl bir şeyleri not alırken buldu. Kana kana suyu içti, dünyaya yeniden geldiğini hissetti.

“Teşekkür ederim Ewon!”

Ewon bu teşekküre cevap bile vermedi. Tae Sub’un bozulduğu gördüğü sırada ise ağzından “Notlarını çıkar. Bir an önce şu sunumu bitirelim, işlerim var” cümlesi döküldü. Tae Sub çantasından evde özenle hazırlamış olduğu yedi sayfalık notları masanın üzerine koydu. Onun az ama öz (kendi düşüncesi) notlarına karşın Ewon’un önünde bir tomar kağıt duruyordu. Tae Sub’un içinde o an laf sokma isteği kabardı. Alev alev yanıyordu, kesinlikle söylemeliydi.

“Ewon, iki sayfalık bir hikaye için bu kadar not getirmek biraz abes değil mi? Kendini yormuyor musun”

Ewon önce muhatap olmak istemedi, ama sonra yenik düştü. “İşimi garantiye almayı seviyorum. Özellikle de partnerlerime güvenmediğim zamanlarda!”

Bu sözün üzerine Lee’nin parlaması gerekiyordu ama ağzından nedense sadece “Haklısın” kelimesi çıktı.

İşte o anda ilk defa içten bir şekilde Ewon Tae Sub’un yüzüne baktı.

***

W, ajansın otoparkına hızlıca arabasını park etti. Asansöre doğru yöneldiğinde üstünü düzeltti, bakışını dikleştirdi. Telefondaki kızın patronu Ma Nuk Yan ile konuştuğuna adım gibi emindi. 4. Kata geldiğinde adımlarını direkt lüks kapıya yönlendirdi. İçeriden çeşitli sesler geliyordu. Tam kapıyı çalacağı sırada birileri diğer tarafta kendinden önce davrandı, kapı ardına kadar açıldı. İki adamın çıkışını izleyen W, odanın boş olduğunu görünce içeri girdi ve patronunun karşısına dikildi.

“Bak bak bak. Kimleri görüyorum. Sevgili W, işin olmadığı zamanlarda pek gelmezdin sen buralara. Hayrola?”

Kadının imalı sözlerine aldırış etmeyen W, tamamen ego tatmini sorununa odaklanmıştı. Eğer ki, eğer ki Ewon olduğunu düşünmeseydi, gerçekten böyle saçma bir durum umurunda olmazdı.

Derin bir iç çekti ve “Birisinin hastalandığını ve yerini benim almam gerektiğini öğrendim. Hem de benle eşit olan birinin yerini. Şimdi, bu hasta olan kişinin kim olduğunu öğrenebilir miyim Nuk Yan?”

Patronu parmağındaki elmas yüzüğüyle oynarken W, gözlerini sabit bir şekilde kendisine dikmişti. “Hasta olan biri yok aslında. Sadece yapmak istemedi, bu aralar başka planları varmış. Bir nevi benden izin aldı. Ama böyle diyemediğimiz için hastalandı dedik”

Merakı iyice artan W “Peki ama kim bu? Öğrenmek istiyorum!”

Birden arkasında duymak istemeyeceği o insanın sesini duydu “BENİM!!!”

Ewon, Tae Sub ile olan sunumunu bitirmiş ve izin planını onaylatmak için ajansa geçmişti. Bu süre zarfında W ile karşılaşmayı beklemiyordu. Birbirinden nefret eden iki insan aynı odada soluk alması, odadaki havanın soğumasının nedeniydi. Yan yana gelmemek için özen gösterdikleri halde, kader onlara muzip oyunlar oynuyordu.

Benim diye seslendikten sonra Ewon devam etti. “Bakın, kim gelmiş? Wendy. Görmeyeli değişmişsin. Kolların mı sarkıyor ne?“

Yılan gibi tıslayan W “O sözleri yutmak istiyorsun sanırım Ewon. Ya da uykucu mu demeliyim? Seks esnasında bile uyuyakaldığını konuşuyor insanlar!”

Bu sözü üzerine muzipçe gülen Ewon “Uyurken bile işimi tam yapıyorum ama Wendy. Sen ise benim artıklarımı iş olarak ele alıyorsun. Ben de “o” insanlardan bunu duydum”

Ellerini yumruk haline getirmiş olan W, anca Ewon’un suratında patladığı zaman rahatlayabilirdi. Bu iki insanın neden birbirlerinden bu kadar nefret ettikleri ise büyük bir sırdı. Geçmişte bir olay yaşanmıştı, ama kimse ne olduğunu bilmiyordu. İkisi arasındaki büyük bir sır yumağı gibiydi. Etten duvarlarla korunan, hiç adı ağza alınmayan..

W, Ewon’a pisliğe bakar gibi bir bakış fırlattıktan sonra yanına gitti. İşaret parmağıyla Ewon’un göğsüne vura vura “Senle ben hiçbir zaman eşit değiliz. Bunu anladın mı? Hiçbir zaman eşit değiliz. Asla da olmayacağız” diye söylendi.

Ewon, değişik huylarından birini gerçekleştirerek W’nin işaret parmağını tutup yaladı ve “Bu bildiğin gibi ilk uyarımdı Wendy. Bir dahaki durumda o parmağı ısırırım, kopartıp atarım” diyerek arkasını döndü ve odadan çıktı.

Bütün olup bitenleri hayranlıkla seyreden Nuk Yan “Aranızdaki kimya mükemmel, mükemmel. Sizin gibi harika iki çalışana sahip olduğum için çok şanslıyım ben” diye söylenmekle meşguldü. W, çıkarken odanın girişindeki sandalyenin üzerinde duran dergilerden birini patronunun suratına doğru fırlattı. Kapıyı hızlıca kapadı, yeniden asansöre yöneldi. Adımlarını atarken aklında “nefretimsin Ewon Il” kelimeleri geçiyordu

***

21 Mayıs – Yonsei Üniversitesi

>>>BoA – Hurricane Venus |||

Münazara için her şey hazırdı. Ga In büyük bir titizlikle uğraşmış ve meyvelerini almıştı. Alan mükemmel gözüküyordu. “Doğum günü partisi de böyle harika olursa, kesinlikle organizasyon şirketi kuracağım” diye düşündü. Şimdi geriye kalan tek şey münazarada karşılaşacak öğrencilerin gelmesiydi. İlk olarak Tae Sub gözüktü. Elinde küçük bir kutu ile Ga In’in yanına geldi.

“Hem organizatör, hem katılımcı. Bu kadar çok yönlü olmana bayılıyorum” diyerek arkadaşına sarıldı. Ga In, Tae Sub’u her gördüğünde iyi ki arkadaş olmuşuz diye düşünürdü. Harika anlaşıyorlardı, zevkleri benzerdi ve en önemlisi Tae Sub mükemmel bir dinleyiciydi. En çok bu özelliğini seviyordu.

“İşte bu küçük hediye, bugünün kahramanına’” diyerek elindeki kutuyu uzattı.

Ga In mutlu bir şekilde gülerek “Hiç gerek yoktu. Dediğim lafa bak. Açalım hemen. Çok teşekkür ederim”

“Büyük bir arkadaşa, küçük bir hediye. Ama beğeneceğini tahmin ediyorum” diyerek Ga In’i yine cümleleriyle mutlu etmişti Tae Sub.

Kutunun içinde yusufçuk uçlu bir kolye çıktı. Ga In’in neleri sevdiğini iyi bilirdi. Kolyeyi gördüğünde yüzünün aldığı ifade kesinlikle hedefi 12’den vurduğunu gösteriyordu.

“Yusufçuk almışsın. Süper. Yalnız bu gündüz geldi, gece değil” diyerek güldü Ga In.

“Oha. İğrenç espriler yapma yahu” diyerek, Tae Sub tepkisini koydu. Ga In’in saçlarını geriye savurdu, kolyeyi boynuna taktı. “Bugün şans getirsin ve biz kazanalım”

Bu sırada münazaradaki öğrencilerin sahnede yerlerini almalarını söyleyen anonsu duydular. Harekete geçtikleri sırada Ga In, Mi Na’nın nerede kaldığını merak etti ve mesaj atmak için cebinden telefonunu çıkardı.

***

Mi Na üniversiteye 10 dakika uzaklıkta, berbat bir trafikte otobüsün içinde tıkılıp kalmıştı. Gram ilerlemiyordu trafik. Sanki hayat ona bir oyun oynuyordu. Hep istediği şeyleri zamanında yapamazdı. Zamanında Ga In ile beraber eve çıkamadı, uygun zamanlarda erkek arkadaşı olmadı ve şimdi yine zamanında münazaraya yetişemiyordu. “Yeni Tae Sub ben olacağım bu gidişle” diye söylendi. Bu sırada telefonu çaldı. Mesaj gelmişti. Atan Ga In “Biz yerlerimizi almak üzereyiz. Başlamasına çok az kaldı. Neredesin?” diye yazmıştı. Hemen “Trafik var. Ama şimdi iniyorum. Koşarak geleceğim” diye cevap yazdı. Otobüsün düğmesine bastı, inip “topukları hızlandırma zamanı” dedi.

Mi Na koşarken klasik bağırmalarını da eksik etmiyordu: “Diyette neymiş. Bu gidişle Victoria beni kıskanacak”, “Yumurta kapıya dayanmadan bir yere de yetişeyim artık”, “Elvan’a döndüm iyice, yeter ama!” diye söylene söylene, üniversiteye doğru koşmaya başladı.

***

W da trafikte sıkışıp kalmıştı. Ewon ile atıştıktan sonra arabasına atladığı gibi gaza basmak istemişti. “Boktan bir gün” diye üstü açık arabasından dışarıya doğru bağırdı. Hız limitlerini aşması gerekirken, kaplumbağaya dönmüştü. Radyo istasyonlarını karıştırırken gözü kaldırımda koşan kıza ilişti. “Bugünlerde ne kadar çok koşan kız görüyorum. Herkesin acelesi var, keşke yer değiştirmiş olsaydık” diye söylendi. Bunları düşündükten sonra aklına Secret Garden geldi ve güldü. Arabanın içinde yapacak hiçbir şey olmadığı için, ikide bir gereksiz yere kornaya basıp gülmeye başladı. W’nun çocuksu yönlerinin ender ortaya çıktığı zamanlardan biriydi bu Seul’deki öğle üstü.

***

Mi Na münazaranın yapıldığı açık sahneye yöneldiğinde öğrenciler kendilerini tanıtmaya başlamıştı. “Ah, hiçbir şey kaçırmadım. Şimdi soluklanma zamanı” diyerek yer minderlerinden birine kuruldu. Ga In’e mesaj atıp yerini belirtti. Sonrasında ise bir göz kırpma aldı. Ga In, yanındaki çocuğu işaret ediyordu. Anlamıştı, bu Tae Sub’tu. İçinden “hoş çocuk dedi, yüzü güleç.. Bizimki gibi bir deliyle de iyi anlaşabildiğine göre, mükemmel biri olmalı”

Düşüncelere daldığı sırada münazara başladı. Tae Sub düşüncelerini yine güleç bir şekilde aktarırken, sıra Ga In’e geldiğinde konuyu o kadar bir dominant bir şekilde savunmaya başladı ki, karşı takımda ürperti belirtileri ortaya çıktı. Bir masaya yumruğunu vurmadığı kalmıştı. Sanki tak tak tak, hatta bizim de değil, sadece benim düşüncelerim doğrudur gibi bir edayla sert sert savunma yaptı. Konuşması bittiğinde ise yüzünde beliren gülücük, bu biraz önceki kız mı sorusunun ortaya çıkmasına neden oldu.

Sonunda münazara bitti, Ga In ve Tae Sub’un takımı kazandı. Kazanmalarındaki aslan pay tabi ki de Mi Na’nın yakın arkadaşınındı. Sonunda üçlü bir araya geldiğinde Ga In tanıştırma faslına geçti.

“Tanıştığıma gerçekten memnun oldum Tae Sub. Bizimkine uzun zamandır söylüyordum ama kısmet bugüneymiş”

Tae Sub gülerek “Ben de memnun oldum. Aynı şekilde söylüyordum ama nedense kaçamak cevaplar veriyordu. Hatta bu paylaştığımız ilk şey olsun, bir ara küçük çocukların hayali arkadaşları olur ya, seni öyle biri zannettim”

Ga In araya girmek istedi ama Mi Na’nın kahkahaları onu durdurdu. Kendisi de gülmeye başladı. Tae Sub’ta katılınca kızlara, büyük bir dostluğun ilk aşamaları atıldı. Peki, sadece dostluk mu? İleride değişik bir şeyler olamaz mı? Zamanın göstereceği çok şeyler vardı.

***

Münazara başladığından beri sahnenin tam karşısındaki ağacın sert dallarından birine oturmuş bir şekilde etrafı izliyordu Ewon. Etkinliğe yetişmek için bildiği kestirme yolu kullanmış ve trafiğe takılı kalmadan ulaşmıştı. Elma yiyerek seyretmiş olduğu münazaradan memnun bir şekilde ayrıldı. Peki, bütün bu olaylar sırasında münazaradaki kişilerden kimi izliyordu? Sahnedeki kişilerden biri miydi, yoksa izleyicilerden biri mi? Gözler kime dikkat kesilmişti? Ve neden “o” nu izliyordu? Her sorunun ayrı bir cevabı, ayrı bir hikayesi vardı.

Ağaçtan indiği sıradan grupla karşılaştı. Ga In, Ewon’u görür görmez şaşkınlığını büyük bir ustalıkla gizleyerek “Hey, Ewon. Senin burada olduğunu bilmiyordum. Bir şeyler içmeye gidiyoruz. Gelsene sen de” dedi. Cümlesini kurduğu sırada bile içinden “Şimdi bu giysilerin altında ne kaslar var” diye düşünüyordu.

Ewon eliyle hayır işareti yapıp arkasını döndüğü sırada Tae Sub konuştu. “Sen de gel Ewon. Hem sunum hakkında da biraz konuşuruz. Münazara esnasında aklıma güzel bir fikir geldi”

Bu sözleri duyduğunda Ewon geri döndü ve eliyle beni takip edin işareti yaptı. Mi Na kendini tanıştırdığı sırada hiçbir şey demedi. Şaşırmıştı Mi Na, en azından bir memnun oldum, ben de Ewon cümlesi bekliyordu. Ama klasik insanlardan biriyle tanışmıyordu. Bu sırada Ewon sonunda cümle kurdu.

“Bildiğim güzel bir yer var, oraya gidelim. Eminim çok seveceksin” Hemen yutkundu ve cümlesinin sonuna “-iz”i ekledi.

Dörtlü ilerlediği sırada Ga In, Tae Sub ile doğum gününün detaylarını konuşmak istiyordu. Bunun için gidecekleri yerde Ewon’u Mi Na ile yalnız bırakmanın yollarını düşünmekteydi. Ne de olsa doğum günü iki gün sonraydı ve planlarda hiç bir değişiklik olamazdı.

Ewon arabasını getirmek için yanlarından ayrılmıştı. Yürüyerek gideceklerini düşünüyorlardı, ama bu durum Ewon’a göre değildi. Arabalar varken neden insanlar ayaklarını yorsun ki? Üstü açık lüks otomobili yanlarına çekti ve gaza bastı. Arabanın ön kısmına oturan kişi ise, gaza basanı ileride bayağı etkileyecekti.

***

>>>Maximilian Hecker – Infinite Love Song |||

W, sonunda Itaewon’a ulaşmıştı. Lanet trafik kaza yüzünden tıkanmış, enkaza dönen arabanın yanından geçtikten sonra rahat bir nefes almıştı. Rahatlaması gerekiyordu, bu yüzden de istediğin zaman evimin kapısı sana açık diyen müşterilerinden birine gidiyordu. Bu sefer zevkine yapacaktı. Aslında rahatlamasını sağlayacak şey seks değil, sevgiydi. Ancak elinde seks olduğu için kaderine razı geliyordu. Dev kapıyı çaldı, açan hizmetçi kendisini hemen tanıdı. Merdivenlerden üst kata çıkarken üstünü çıkardı, yarı çıplak bir şekilde oturma odasına daldı. Müşterisini koltukta öpücüklere boğdu, sonra kucağına aldığı gibi yatak odasına yöneldi. Pantolonunu çıkardığı sırada kadını baştan aşağı süzdü. Mutlu olabilir miyim diye düşündü. Nihayet yatağa uzanma zamanı geldiğinde, herkesin ona söylemiş olduğu cümleyi, bu sefer o müşterisine söyledi:

“Beni mutlu et!”

Reklamlar
3 Yorum leave one →
  1. 18 Kasım 2011 01:02

    İlk bölüm karakter tanıtımı olduğu için konu hakkında fazla bişey anlamadım doğal olarak…
    Hikayen masum değil, evet.Ama yeterince masum şeyler izledik zaten.Açığımız yok 🙂

    Hikayede ki Ma Nuk Yan 😀 okurken epey eğlendim… Kore isim olarak cuk diye oturmuş bakıyorum da.

    İlerleyen bölümlerde öğrenicem ama Wang ile Ewon’un sırrını merak ettim niye çekemiyor bunlar birbirini? Müşteri olayı olduğunu zannetmiyorum.Daha derin bi sebep gelir diye düşünüyorum.

    Sonda yaptığın gizlemelerde iyiydi.Kimdi baktığı? Arabanın ön koltuğuna kim oturdu şimdi?
    Öğreniriz elbet.^^

  2. minekibuu permalink
    14 Şubat 2012 17:38

    Çingu şimdi aklıma gelenler değil büyük ihtimalle ama, yine de söyleyeyim beynimde dolanıp durmasın. Bu Ewon ve W nin arasındaki sır kafaların güzel olduğu bir vakit ipek çarşaflı atraksiyonlar içeriyor gibi geldi. Ancak bunlar döner döner Mi Na ya vurulur. Gerçi Ga In daha ilginç ve yakın geldi bana (tabi telefonda W. İle konuşan Ga Inse) Aslında Tae Sub unda Minaya yazacağını ve GaIn in bunu destekeldiğini düşünüyorum. Yok yok kafam karıştı herkes Mi naya yazmamalı :d
    En dış kulvardan afişte efendi efendi duran “Taeyang hikayeye nasıl dahil olacak sence minekibuu” diye sorarsan ben ondan gay bir sevgili olmasını bekliyorum. Nedendir bilinmez içime öyle doğdu 😀 Gerçi afişe göre W hariç geri kalan namcalar gay 😛 W içinde kızlar kapışır durumu var.
    Elma yiyip ağaçta oturan Ewon “Death Note -Shinigami Ryuuku” yu hatırlattı 😛
    Mina W nun montu heder ettiğine göre bu ikili potansiyel bir çifttir 😛 W ile Ewon düşman olduğuna göre Ewon Mina yı izlemelidir. Bu denkleme göre filler de uçar.
    “Şimdi bu giysilerin altında ne kaslar var” repliği ile Ga In az değilsin hatun demeden edemedim.
    Upss upss! bir dakika Ewon Taesub u izliyor olabilir mi? Hmmm! Hain yazar şunların cinsel tercihlerine yönelik bir ipucu bıraksaydın ya 😛
    “Arabanın ön kısmına oturan kişi ise, gaza basanı ileride bayağı etkileyecekti.” Şimdi karakterler türk olsaydı önde kesin Taesub olurdu. Ama Ga In Ewon a teklif ettiğine göre Ga In de olabilir. Ancak Gaın ve Tae sub Mina dan gizli bir şeyler konuşacaklarına göre Mina da olabilir. Evet okuyucu istenen kıvama gelmiş, kendi çalıp kendi söylemektedir. Henüz 2. Bölümde bu hale gelen okuyucudan kime hayır gelsin 🙂

  3. MadamPatapuff permalink
    15 Şubat 2012 02:09

    ‘Birden arkasında duymak istemeyeceği o insanın sesini duydu “BENİM!!!”’ Bir an için Türk sineması izliyorum sandım. 🙂
    Ewon’un W’nun parmağını yaladığı yerde ne kadar midem kalktıysa da ben bu tarz yazıları seviyorum hyung. Kibar yazayım diye kasmadığın, cümleleri belirli kalıplara sığdırmadığın ya da ‘Arabanın ön kısmına oturan kişi ise, gaza basanı ileride bayağı etkileyecekti.’ gibi küçük ama fazla detaya inmeden verdiğin ipuçları gibi. 13 bölüm olduğuna göre bugün 13 kere aynı cümleyi tekrar diyeceğim: Ellerine sağlık!^^

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: